KUL HİMMET   Kul Himmet, Anadolu Alevilerinin üstün değer verdiği "Yedi Ulu" ozandan biri olup XVI-XVII yüzyıllar arası yaşamış olduğu söylenmektedir. (1)   KUL HİMMET'im mürit idim Dehmena Özüm ulaştırdım sahip-zamana   İradet getirdim ŞAH TAHMASB HAN'a Hüseynîyiz, mevâliyiz ne dersin.   Safevi Hükümdar'ı Şah Tahmasb Han, Şah İsmail Hatayî'nin oğludur ve ( M.1517-1567) yılları arasında yaşamıştır. Yukarıdaki dörtlükten ve benzeri dörtlüklerden, Kul Himmet'in XVI. Yüzyıllarda yaşadığı, "KUL HİMMET" kitabının yazarı İbrahim Aslanoğlu ve Kul Himmet'ten bahseden diğer yazarlara kanaat getirmektedir.Kul Himmet'in yaşamı da diğer ozan ve seçkin ulularımız gibi (zamanında) kaleme alınıp tesbit edilmediği böylece anlaşılmış oluyor. Bu bilinmezlikler, basit bir ihmallik falan değildir. Önemli nedenleri vardır!   Bu Hakk Dostlarının unutulmasını isteyen zihniyet in adı "Ehlibeyt düşmanlığı"dır. Bu baskıcı ve zulümkâr zihniyetin tüm engellerini aşan Hakk dostları, gelecek kuşaklara aktarmak istedikleri örf, âdet ve inançlarının bilgilerini "sözlü gelenek" halin-de aktarmışlardır. Karayobaz zulümkârı, bu güçlü "aktarma" usûlüne ise engel olamamışlardır. Arap yarımadasından Horasan'a, Horasan'dan Anadolu'ya (sözlü gelenek halinde) intikal ettirilen, Muhammed Ali'nin Tarik-i nazenin aşkı ve ahlaksal yaşamı, ağır bedeller ödenerek, yaşatılmıştır.                 Hiç kesmezem eteğinden elimi                 Hak katında kabul ettim ölümü                                       Doğru sürün evliyanın yolun                          Ol mümin kulların görsem Ya Ali.                       Diyerek, canını Hak yoluna feda edecek duruma gelmiş bilinçli ve imanlı bir Alevî ozanı olan Kul Himmet, geriden gelen kuşaklara "Hakk-Muhammed-Ali" aşkını aktardığı gibi; öğüt, nasihat ve uyarı içerikli deyişler de miras bırakılmıştır.   Her gördünğün şeyhi mürşit edinme Zâhiri-bâtını bir olmayınca                      Teslip olup sakın rehber edinme Bir kâmil kemallı er olmayınca                  Dermend olmayınca, gönül Hak olmaz Aşık olmayınca sine çâk olmaz        KUL HİMMET'im eydür vücut pâk olmaz  Mürşid-i kâmilden el olmayınca            (F.E.) (2)  - S. Nüzhet ERGUN, Bektaşi Şairleri Sf. 208         - M. Fuat KÖPRÜLÜ Türk Edebi yatında ilk mutasavvıflar, Sf. 387